این صــــدای تپش قلـبم نیست

در حسینیه دل سینه زنیست ...

محرم که می‌آید؛ دلت را با خودش می‌برد.

می‌برد و آن را منزه می‌کند، از زنگارهای روزگار.

می‌شوید، عطرآگین می‌کند، صیقل می‌دهد، پاک می‌کند.

   محرم که می‌آید؛ دل‌ها خدایی می‌شود، چشم‌ها هم...

و آن را دلیلی نیست، به جز معجزه‌ی خون خدا.

خونی که شراره‌های آن، تا قیام قیامت در دل ظلم‌ستیزان می‌جوشد.