آی دستـــم ، وای دســــتم

صدای مرتضی بود ؛ سریع از کانکس پریدم بیرون .

دویدم به سمت مواضع ، دیدم افتاده رو زمین و داد میزنه .

- چت شد مرتضی ؟؟ خوردی زمین ؟؟

- نه ، نه ، عقــرب بود

رنگش پریده بود ، تند تند نفس میزد

سریع بند پوتینش رو باز کردم بستم دور دستش

گفتم اصلا نترس ، ریلکس؛ ریلکس باش ، تو که خودت بچه روستایی !

دویدم سمت کانکس جعبه کمک های اولیه رو بیارم ، آخه هم سرباز آتشبار بودم هم بهیار منطقه .

به برادران رسمی که از مشکل به وجود اومده سوال می کردن فقط سریع گفتم: بی سیم بزنید آمبولانس بیاد.

خداییش عقرب هایی عتیقه ای داشت

بقیه سربازا هم از کانکس خودشون اومده بودن بیرون و دور مرتضی جمع شده بودن

گفتم بچه ها برید کنار ؛ همهمه هم نکنید لطفا

یه نایف (تیغ کوچک جراحی) توی وسایلا بود ، بازش کردم و یه خط روی جای نیش که به سختی دیده میشد انداختم

گفتم مرتضی من تازه دندونم رو کشیدم لثه م زخمه خطرناکه بخوام میک بزنم

خودت زحمتش رو بکش

یه نگاه ملتمسانه ای کرد و گفت : ی ی یعنی باید میک بزنم

گفتم اگر جونت رو دوست داری زود باش

صدای مهران زدم گفتم: اگر توی کلمن یخ دارید سریع بنداز توی یه پلاستیک وردار بیار

شروع کرده بود به مک زدن و با بددلی هرچه تمام تر و سراسر استرس مشغول انجام کارش بود

گفتم بیا این قرص آنتی هیستامین رو بخور ، یخ رو بزار روی زخمت تا آمبولانس از اون ور منطقه بیاد

آمبولانس هم آژیــر کشون خودش رو رسوند و مرتضی رو به بیمارستان انتقال داد!

شب که برگشت و قیافش رو به یادش آوردیم، کلی خندیدیم ...

پ . ن : اینم یک خاطره امدادی از دوره خدمت مقدس سربازیم بود که حیفم اومد اون رو تعریف نکنم ...

  کمک های اولیه در گزیدگی ها  (یاد بگیرید در سایت نجاتگر)